حتما تا به حال ویندوز نصب کرده اید و وقتی لیست درایوها ظاهر میشود و جمع ظرفیت درایوها را میبینید شما متوجه میشوید که هارد شما با اینکه 80 گیگابایتی است اما اینجا 74 گیگابایت نمایش داده میشود.
پس بقیه ی فضا کجا رفته؟
این اختلاف وقتی محسوس تر میشود که یک هارد 500 گیگابایتی حدود 470 گیگابایت حجم نشان میدهد.
پس چرا بر روی هارد دیسک مقدار دقیق نوشته نمیشود؟

www.crso.ir


خیلی از افراد بی اطلاع (و متاسفانه ضمیمه کلیک جام جم و بایت خراسان) بقیه این ظرفیت را اطلاعات مربوط به پارتیشن ها و فایل سیستم میدانند. (هارد دیسک فرمت نشده فایل سیستم ندارد)
پس چرا هارد 80 فقط 6 گیگابایت اطلاعات پارتیشنی و فایل سیستم دارد و هارد 500 حدود 30 گیگابایت؟
این مقاله را حتما بخوانید تا به نکات جالبی در این مورد و اشتباه اکثر افراد پی ببرید.
تولید کنندگان هارد درایو معمولا ظرفیت درایو را با استفاده از پیشوندهای SI مشخص می کنند. پیشوند های گیگا و مگا از این دسته اند .
تاریخچه این نام گذاری به زمانی بر میگردد که ظرفیت ذخیره سازی از مرز میلیون بایت فراتر رفت. یعنی بسیار قبل تر از پیشوند های استاندارد باینری (حتی قبل از اینکه پیشوند های SI درسال ۱۹۶۰ ایجاد شوند.)
IEC (کمیسیون بین المللی الکترونیک) در سال ۱۹۹۹، پیشوند های باینری را استاندارد کرد. بعد از آن بسیاری از دست اندر کاران تولید کامپیوتر و نیمه رساناها عبارت کیلو بایت را برای ۱۰۲۴ بایت پذیرفتند.
دلیل پذیرش عبارت مذکور این بود که عدد ۱۰۲۴ به اندازه کافی به پیشوند کیلو (۱۰۰۰) نزدیک بود.
بعضی مواقع این استاندارد غیر SI یک توصیف کننده نیز به همراه خود داشت،مثلا: 1KiloByte=1024Byte اما این توصیف کننده، به خصوص در بین بازاریان کم کم حذف شد. این روند به تدریج تبدیل به عادت شد و به دنبال آن پیشوندهای مگا، گیگا، ترا و حتی پتا نیز مورد استفاده قرار گرفتند.
سیستم های عامل و نرم افزار های کاربردی آنها (به ویژه سیستم عامل های گرافیکی مثل مایکروسافت ویندوز اغلب ظرفیت را با پیشوند های باینری بیان می کردند و همین امر باعث شد تا بین ظرفیت اعلام شده از طرف تولید کنندگان و ظرفیت گزارش شده توسط سیستم های عامل اختلاف ایجاد شود.
کاربران اغلب متوجه می شدند که ظرفیت گزارش شده توسط سیستم عامل بسیار کمتر از ظرفیت اعلام شده توسط تولید کننده است. به عنوان مثال مایکروسافت ویندوز ۲۰۰۰ ، ظرفیت درایو را در سیستم دسیمال (ده دهی) با ۱۲ رقم و در سیستم باینری با ۳ رقم بیان میکرد. بنابراین هارد درایوی که ظرفیت آن توسط تولید کننده ۳۰ گیگابایت اعلام شده بود، توسط ویندوز، ۳۰۰۶۵۰۹۸۵۶۸ بایت یا ۲۸ گیگابایت گزارش می شد. تولید کنندگان هارد درایو از اصطلاح گیگا (۱۰ به توان ۹) در سیتسم SI استفاده می کردند که تقریب خوبی برای گیگابایت به حساب می آمد ولی سیستم عامل ها گیگابایت را ۳۰^۲ ، یعنی ۱۰۷۳۷۴۱۸۲۴ بایت تعریف می کردند.
بنابراین ظرفیت گزارش شده توسط سیستم عامل بیشتر نزدیک به ۲۸ گیگابایت بود. به همین علت بسیاری از نرم افزار ها که ظرفیت را گزارش می دادند شروع به استفاده از پیشوند های استاندارد IEC کردند. مثلا KiB ، MiB و GiB.
بسیاری افراد اشتباها اختلاف در گزارش ظرفیت را به فضای اختصاص داده شده به اطلاعات مربوط به پارتیشن بندی و فایل های سیستم، نسبت می دهند. اما حتی برای فایل سیستم های بسیار بزرگ (چند GiB) ، فضای مورد نیاز از چند MiB تجاوز نمی کند. پس این فرضیه نمی تواند توجیه قانع کننده ای برای گم شدن ده ها گیگابایت باشد.
پس نتیجه گیری کلی در مورد این اختلاف فضا نوع محاصبه ی فضا است که در ویندوز بر اساس پیشوندهای باینری و بر روی هارد بر اساس SI است.
موفق باشید.